Juridische grondslag
Artikel 170 § 4 van de Grondwet;
Decreet van 30 mei 2008 betreffende de vestiging, de invordering en de geschillenprocedure van provincie- en gemeentebelastingen en latere wijzigingen;
Decreet van 22 december 2017 over het Lokaal Bestuur en latere wijzigingen;
Wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspel-inrichtingen en de bescherming van spelers
Omzendbrief KB/ABB 2018/4 over de hervorming van het bestuurlijk toezicht en de uitbreiding van de bekendmakingsplicht;
Omzendbrief KB/ABB 2019/2 van 15 februari 2019 over de gemeentefiscaliteit;
Feiten Context en argumentatie
De Vlaamse overheid heeft een belastingreglement op spelen en weddenschappen.
Verschillende steden en gemeenten hebben een gemeentelijk belastingreglement ingevoerd op wedkantoren al dan niet samen met speelautomatenhallen.
De stad Aalst heeft een hernieuwd reglement dat wedkantoren belast.
De stad Eeklo heft een belasting op de wedkantoren en speelautomatenhallen voor de aanslagjaren 2026-2031
De stad Hasselt heeft een belastingreglement op wedkantoren.
Door de stad Menen wordt een jaarlijkse directe belasting op wedkantoren geheven.
De Stad Oostende legt een directe belasting op aan wedkantoren die weddenschappen aannemen of organiseren, inclusief bijhuizen van deze wedkantoren.
De gemeente Wetteren kent ook een belasting op wedkantoren.
De hierboven genoemde lijst is geen limitatieve opsomming. Er zijn nog meer gemeenten en steden die een gelijkaardige belasting heffen.
De stad Roeselare beschikt echter niet over een gelijkaardige belasting.
Om deze belasting te kunnen innen, moet een belastingreglement opgemaakt worden.
Gemeenten mogen geen opcentiemen heffen op de Vlaamse belasting op spelen en weddenschappen, noch eender welke andere eigen belasting heffen op de spelen en weddenschappen vermeld in de Vlaamse Codex Fiscaliteit (VCF). In afwijking hiervan is een belasting op agentschappen voor weddenschappen op paardenwedrennen die gelopen zijn in het buitenland wel mogelijk, zolang het decretaal bepaalde maximumtarief gerespecteerd wordt.
Het tarief voor een belasting op agentschappen voor weddenschappen op paardenwedrennen die gelopen zijn in het buitenland mag niet meer bedragen dan 62 euro per maand bedrijvigheid of per gedeelte daarvan.
Met deze belasting wordt getracht het aantal wedkantoren op het grondgebied van de stad te beperken en op die manier het gokken tegen te gaan.
De stad erkent evenwel dat gokken zich niet beperkt tot weddenschappen en kansspelen die fysiek op het grondgebied bestaan, maar in toenemende mate ook online gebeuren. Maar over dit deel heeft het stadsbestuur geen bevoegdheid.
Het is gerechtvaardigd een billijke financiële tussenkomst te vragen van alle belanghebbenden op het grondgebied van de gemeente gelet op de financiële toestand van de gemeente en de wettelijke verplichting om een financieel evenwicht te handhaven.
Gelet op de beperkte tijd tussen het indienen van het voorstel en het bespreken van het agendapunt op de gemeenteraad, stelt de indiener voor om nog geen volledig uitgewerkt belastingreglement ter stemming voor te leggen. Zowel de vastlegging van de aanslagjaren, het exacte voorwerp van de belasting, het bedrag van de belasting, de indexatie, het moment van de verschuldigde belasting, als andere modaliteiten dienen immers nog verder afgetoetst te worden.
Voorstel van beslissing
De gemeenteraad beslist principieel om uiterlijk tegen het einde van 2026 een belastingreglement op wedkantoren in te voeren en verzoekt het college van burgemeester en schepenen om de draagwijdte van de belasting en alle modaliteiten hiervoor uit te werken.
Na bespreking stelt dhr. Brecht Vermeulen voor om dit voorstel tot besluit in te trekken.
Voorstel van beslissing:
De gemeenteraad trekt het ingediende voorstel van beslissing in.